و آغاز شد
و آغاز شد
و آغاز شد سفری ناخواسته سفر باز چزابه درون
به...
سفر به هجران
و توشه این سفر کوله بار های اندوهم با چند یار همیشگی (کتاب اشعار)
و دعاهای مادرم که همیشه و همه دم نگه دار من بوده
هرگز این غربت درون را باور نداشتم چرا که
این سفر جدا از سفر های پیشین بود(به یاد روز های گرم کرمان,foll fice های نیروگاه اتمی اصفهان,شب زنده داری های ایران خودرو و...)
دردم دوری درونم نبود
آهنگ های ویرانه آتش میزد هر دم نکاهم را و کلامم که یکی یکی میمردن
در این حسرت مرگبار پای گریز را هیچ بنگاهی اجاره نمیداد
با اینکه در بازارهای سیاه شهر به هراج گذاشته بودن بلیط بازگشت به خانه را
دریغا که هیچ قطار و اتوبوسی, ریل وجاده و آسمان درونم و خاکم را بلد نود
اینچنین بود که محکوم به تبعید شدم
باشد که روزی باز خواهم گشت باد صبا پیامم را به شما ها خواهد داد
از از پشت حصار تنهایی دستی تکان میدهم
و من خواهم آمد به درونم
به کنارتان و
به به چشمتان
چشم به راهم باشید